ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Κυρίαρχο στοιχείο δημοκρατίας αλλά και ανάπτυξης, αποτελεί ο θεσμός της τοπικής αυτοδιοίκησης. Μέσα από αυτόν, η ίδια η κοινωνία εντοπίζει τα τοπικά και ευρύτερα προβλήματα, σχεδιάζει και υλοποιεί λύσεις με αμεσότητα και καθημερινό έλεγχο. Μπορεί και πρέπει παράλληλα, να παρεμβαίνει σε ευρύτερα θέματα ανάλογα με την πολιτιστική, γεωγραφική και αναπτυξιακή θέση και παράδοση κάθε δήμου.
Με τα σημερινά δεδομένα, η αυτοδιοίκηση αποτελεί μικρογραφία μιας στρεβλής διοίκησης με φορείς (ΔΣ-Δήμαρχος) που υποδεικνύονται από κομματικούς φορείς (τοπικούς βουλευτές και άλλους κομματικούς παράγοντες) με κριτήρια που δεν έχουν σχέση με το θεσμό αλλά προσωπικά η άλλου είδους οφέλη.
Αυτοδιοίκηση σημαίνει ότι η τοπική κοινωνία, αναδεικνύει τα στελέχη της μέσα από την καθημερινή δραστηριοποίησή τους σε επαγγελματικούς, κοινωνικούς, επιστημονικούς κ.α. τομείς και από αυτά τα στελέχη επιλέγει εκείνα που θα την υπηρετήσουν.
Έτσι λοιπόν, για να αποκτήσει ουσία και έννοια ο θεσμός και να αναλάβει η τοπική κοινωνία την ευθύνη της επιλογής της, θα πρέπει κατ αρχήν να αλλάξει η διαδικασία επιλογής της διοίκησής της.
Με την επί 20/ετία ενασχόλησή μου με την αυτοδιοίκηση (α/βάθμια-β/βάθμια) στο δήμο Νεάπολης και τη Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Θεσ/νίκης, τολμώ να προτείνω κάποιες σκέψεις μου που θεωρώ αναγκαίες για την αποτελεσματική λειτουργία του θεσμού.
1) Ενιαίο ψηφοδέλτιο υποψηφίων δημοτικών συμβούλων που θα εκλέγονται με μονοσταυρία. Προαπαιτούμενο η συλλογή υπογραφών υποστήριξης από ποσοστό δημοτών π.χ. 0,5% ή 1%
2) Ενιαίο ψηφοδέλτιο υποψηφίων δημάρχων με ποσοστό υποστηρικτών μεγαλύτερο π.χ. 5%. Σε περίπτωση που από την πρώτη Κυριακή δεν συγκεντρώσει κάποιος το 50%+1, να ακολουθήσει επαναληπτική εκλογή τη δεύτερη Κυριακή.
Με τον τρόπο αυτό αποφεύγονται τα «χρίσματα» αλλά τα κόμματα θα μπορούν να εκφράζουν την υποστήριξη τους σε έναν ή περισσότερους υποψ. δημάρχους.
Ο δήμαρχος που θα εκλέγεται με τον τρόπο αυτό, θα μπορεί να αποφασίζει για ορισμένα θέματα διαχείρισης μέχρι κάποιο ποσό χωρίς αποφάσεις του ΔΣ αλλά λογοδοτώντας στα ελεγκτικά όργανα του δημοσίου ενώ το ΔΣ θα αποφασίζει για τα σοβαρά θέματα του δήμου.

Αλέξανδρος Κοπράς

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ – ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΠΑΝΤΟΥ

Γίνεται όλο και πιο σαφές ότι οι συμβατικοί θεσμοί του 20ου αιώνα δεν έχουν τα κατάλληλα εφόδια για να ανταποκριθούν στις περίπλοκες προκλήσεις της εποχής μας. Είναι υπερβολικά αργοί, γραφειοκρατικοί , πολιτικά εκτεθειμένοι ή και μη ανταποκρινόμενοι.
Ένας τέτοιος θεσμός της αντιπροσωπευτικής μας δημοκρατίας είναι και η τοπική αυτοδιοίκηση. Δεν είναι, πλέον, εύστοχος ο όρος «Αυτοδιοίκηση» ο οποίος χρησιμοποιήθηκε στη χώρα μας μετά τον εμφύλιο και έλαβε μορφή παλλαϊκής διεκδίκησης μετά την μεταπολίτευση. Εξέφραζε το αίτημα της αποκέντρωσηs εξουσιών στους Ο.Τ.Α., σ’ έναν θεσμό που είναι πλησιέστερα στον πολίτη.
Πουθενά στον κόσμο δε συναντάμε τον όρο αυτό. Τοπική Αρχή ή Τοπική Διοίκηση (Local Authorities) είναι ο όρος που χρησιμοποιείται.
Είναι καιρός πλέον (έχουμε καθυστερήσει σαν χώρα δραματικά) να δώσουμε τη σωστή διάσταση στον όρο Αυτοδιοίκηση, που σημαίνει οι πολίτες να έχουν συνεχή λόγο και συμμετοχή στη διοίκηση των τοπικών υποθέσεων, στη διαχείριση της καθημερινότητας τους. Να σταματήσει να είναι ο πολίτης πολιτικό ον για τέσσερα μόνον λεπτά ανά τετραετία.
Οι πολίτες σήμερα απαιτούν συμμετοχικές διαδικασίες και διαφάνεια παντού.
Τα εργαλεία υπάρχουν. Θεσμοί όπως συμμετοχική δημοκρατία, συμμετοχικός προϋπολογισμός, διαβουλευτικές δημοσκοπήσεις, πάνελ πολιτών για κοινωνικό έλεγχο, εφαρμόζονται σήμερα σε πάνω από 1000 πόλεις στον κόσμο και σε περισσότερες από 100 πόλεις της Ευρώπης, αυξανόμενες με τη μορφή χιονοστιβάδας. Να θυμηθούμε την αρχαία Αθήνα με τον θεσμό των κληρωτών και τις συνελεύσεις του Δήμου όπου η ισηγορία ήταν αναφαίρετο δικαίωμα.
Το άρθρο αυτό στόχο έχει να δώσει το ερέθισμα για την ανάπτυξη της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στο Δήμο μας.
Ένα είναι βέβαιο. Οι νέες μορφές ηλεκτρονικής διακυβέρνησης παράγουν νέα είδη εύρωστης «δημοκρατικής πρακτικής». Ένας νέος πολιτισμός «ριζώνει» σήμερα στους ανθρώπους, ιδιαίτερα στη νέα γενιά.
Το βλέπουμε σε όλο τον κόσμο. Στις Ηνωμένες πολιτείες, σε βασισμένες στο ίντερνετ οργανώσεις, όπως η MoveOn.org (περισσότερα από 3 εκατομμύρια μέλη) και το Dailykowblog (εκατοντάδες χιλιάδες επισκέψεις τη μέρα). Οι πολίτες της Αμερικής στρέφονται επίσης σε εκατοντάδες ειδησεογραφικές ιστοσελίδες και σε εκατομμύρια Web blogs. Στη Βραζιλία ο δικτυακός τόπος Overmundo. Το OhMynews στη νότια Κορέα χρησιμοποιεί 36.000 πολίτες- δημοσιογράφους που γράφουν ηλεκτρονικά έως 200 άρθρα τη μέρα. Αυτά είναι μερικά μόνο παραδείγματα.
Στη χώρα μας δεκάδες ιστοσελίδες δίνουν ειδήσεις, σχολιάζουν. Το παγκόσμιο YouTube είναι στα αγαπημένα της Ελληνικής Νεολαίας.
Στα δικά μας τώρα. Οι παραπάνω σκέψεις και οι παρακάτω προτάσεις γίνονται με καλή διάθεση και προθέσεις και ελπίζω ότι θα τύχουν της προσοχής της δημοτικής αρχής.
Ο Δήμος, που μη ξεχνάμε ανήκει σε όλους τους Δημότες, άμεσα πρέπει να αναβαθμίσει την υπάρχουσα ιστοσελίδα. Η σημερινή της πειραματική μορφή δεν αντέχει βέβαια σε καμία κριτική γιατί απλά δεν έχει καθόλου επισκέπτες δεδομένου ότι δεν προσφέρει τίποτα.
Πρέπει να αναβαθμιστεί σε ηλεκτρονική πύλη (portal).
Η πολιτική δράση του Δήμου μας στον τομέα της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης μπορεί και πρέπει να έχει, κατά τη γνώμη μας, τρεις στόχους.

Α. Την ηλεκτρονική εξυπηρέτηση και πληροφόρηση των πολιτών.
1. Σύνδεση όλων των υπηρεσιών του Δήμου μέσω της ιστοσελίδας με τους πολίτες. Να δέχονται ηλεκτρονικές αιτήσεις για έκδοση πιστοποιητικών και άλλων εγγράφων αρμοδιότητας του Δήμου και αποστολή τους ταχυδρομικά.
2. Όλες οι υπηρεσίες του Δήμου να απαντούν σε ερωτήματα Δημοτών που αφορούν υποθέσεις τους.
3. Ενημέρωση για όλα τα θέματα (Πολεοδομικά, πολιτιστικά κ.λ.π.)
4. Ότι άλλο κριθεί πρόσφορο με στόχο την εξυπηρέτηση και ενημέρωση του πολίτη.

Β. Την ενημέρωση των πολιτών και την συμμετοχή τους σε θέματα του Δήμου – Διαφάνεια παντού και για όλα.
1. Όλες οι αποφάσεις του Δημάρχου, Δημοτικού Συμβουλίου, Δημαρχιακής Επιτροπής, Δημοτικών Επιχειρήσεων, Οργανισμών του Δήμου κ.λ.π., να αναρτώνται στην ιστοσελίδα (Εξαιρούνται τα προσωπικά που εμπίπτουν στο προσωπικό απόρρητο).
2. ΥποΙστοσελίδα σε κάθε παράταξη του Δημοτικού Συμβουλίου για να γίνονται γνωστές οι θέσεις της αντιπολίτευσης.
3. ΥποΙστοσελίδα για κάθε Δημοτικό Σύμβουλο με τις προτάσεις και δράσεις του.
4. ΥποΙστοσελίδα για κάθε μαζικό φορέα του Δήμου μας (Επαγγελματικοί, πολιτιστικοί, αθλητικοί σύλλογοι κ.λ.π.). Ιδιαίτερα για τους επαγγελματίες και εμπόρους της Νεάπολης σε 2η φάση θα μπορούσε να αναπτυχθεί το ηλεκτρονικό εμπόριο.
5. ΥποΙστοσελίδα της νεολαίας για ότι ενδιαφέρει τους νέους. Όλα τα ανωτέρω εννοείται θα είναι ανοιχτά σε όλους τους ενδιαφερόμενους που θα έχουν τον πρώτο λόγο, στα πλαίσια ενός κανονισμού που θα συνδιαμορφώσει ο Δήμος με τους εμπλεκόμενους φορείς.
6. Δημιουργία σε πρώτη φάση blog ή blogs πολιτών όπου θα λένε ελεύθερα τη γνώμη τους.
7. Οργάνωση συμβουλευτικών δημοψηφισμάτων για μεγάλα θέματα του Δήμου.
8. Ότι άλλο κριθεί πρόσφορο που θα δώσει βήμα και θα ενεργοποιεί τον πολίτη για την συμμετοχή του στα κοινά και τον εθελοντισμό.

Γ. Καταπολέμηση του Σύγχρονου Αναλφαβητισμού.

Η χώρα μας δυστυχώς κατέχει μία από τις τελευταίες θέσεις μεταξύ των χωρών της Ευρώπης όσο αφορά το ποσοστό του πληθυσμού που είναι χρήστες Ηλεκτρονικού Υπολογιστή (Η/Υ) και του διαδικτύου (internet).
Στην Ελλάδα ο αναλφαβητισμός έχει εδώ και πολλά χρόνια (σχεδόν) εξαλειφθεί.
Ο σύγχρονος αναλφάβητος είναι ο άνθρωπος που δεν κατέχει την χρήση του Η/Υ και ιδιαίτερα τη χρήση του διαδικτύου και άρα είναι ανίκανος να απολαύσει τις ωφέλειές του (γνώση, πληροφόρηση, εξυπηρέτηση, επαγγελματική άνοδο κ.λ.π.)
Το παρήγορο είναι ότι ο Η/Υ μπήκε έστω και σε μικρή έκταση, στα σχολεία και η νέα γενιά είναι σε ένα βαθμό εξοικειωμένη.
Το ευχάριστο, και αυτό που θα αποτελέσει «καταιγίδα» στη διάδοση του διαδικτύου είναι ότι έχουν πλέον φτάσει στην περιοχή μας οι εταιρείες που διαθέτουν φτηνά προγράμματα που περιλαμβάνουν απεριόριστες τηλεφωνικές κλήσεις και μεγάλων ταχυτήτων internet σε κόστος ίδιο με αυτού του τηλεφωνικού μας λογαριασμού. Προβλέπεται δε ακόμη μεγαλύτερη πτώση των τιμών. Συνέπεια αυτού θα είναι η ραγδαία αύξηση των δημοτών που θα είναι χρήστες του διαδικτύου.
Είναι καθήκον του Δήμου μας να οργανώσει την παροχή σε όλους τους Δημότες της γνώσης χρήσης του internet, με ταχύρυθμα σεμινάρια μίας ή δύο εβδομάδων, ιδιαίτερα σε άτομα μεγαλύτερων ηλικιών. Αυτό μπορεί να γίνει με τη δημιουργία ενός ινστιτούτου επιμόρφωσης για την οργάνωση και πραγματοποίηση σεμιναρίων, που θα μπορούσαν να πραγματοποιούνται, πέραν των γνωστών δημοτικών καταστημάτων, και σε μικρούς μισθωμένους χώρους στο κέντρο της Νεάπολης.
Στον περιορισμένο χώρο του άρθρου αυτού, παρουσιάσθηκαν μερικές μόνο ιδέες για το θέμα, στις οποίες θα μπορούσαν να προστεθούν πολλές ακόμη.
Το κόστος αυτών των προτάσεων είναι μηδαμινό σε σχέση με το αποτέλεσμα, όταν μάλιστα γι’ αυτήν την «επένδυση στον άνθρωπο», ο Δήμος μπορεί να υπερκαλύψει τους μικρούς πόρους που απαιτούνται, τόσο από Ευρωπαϊκά προγράμματα όσο και από χορηγίες εταιρειών των επικοινωνιών και του internet.
Δεν έχουμε την πολυτέλεια άλλου χρόνου για καθυστερήσεις.
Η κίνηση πολιτών Νεάπολης, θέλοντας να συμβάλλει στην προσπάθεια ενεργοποίησης του πολίτη, έχει θέσει σε λειτουργία, εδώ και λίγες ημέρες, την ιστοσελίδα της (blog) kiponeapolis.blogspot.com , ανοιχτή σε κάθε άποψη κάθε πολίτη του Δήμου μας.

Τσίρλης Μιχαήλ

«Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά»

«Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά» Οδυσσέας Ελύτης.

Περπατάς στην πόλη και αντικρίζεις το γκρίζο μπετόν και την ακαταστασία. Σηκώνεις τα μάτια να δεις ουρανό και η ψυχή σου μπουκώνει από το δάσος των σκουριασμένων κεραιών στις ταράτσες και των τηλεοπτικών πιάτων στα μπαλκόνια.
Κυκλοφορείς στο πεζοδρόμιο και ξαφνικά βρίσκεσαι εγκλωβισμένος σε αδιέξοδο από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Γυρίζεις προς τα πίσω και περνάς σκουντώντας τον μετακινημένο βρώμικο κάδο αφού κρατήσεις την αναπνοή σου (την μπόχα θα την φας έτσι κι’ αλλιώς) γιατί κάποιος έπρεπε να παρκάρει. Στρίβεις στη γωνία του στενού πεζοδρομίου σκοντάφτεις και χτυπάς το γόνατό σου στο κουτί του Αερίου. Αέριο για την προστασία του περιβάλλοντος αλλά στο περιβάλλον δεν περιλαμβάνονται τα πεζοδρόμια. Μετανιώνεις την ώρα και τη στιγμή που βγήκες βόλτα και αγανακτισμένος γυρίζεις πίσω.. Τα παράθυρα ερμητικά κλειστά γιατί είναι καλοκαίρι και απέξω η μπόχα των άπλυτων κάδων ζέχνει.
Βάζεις σε λειτουργία το aircontision. Ξανακαρφώνεσαι στην tv. Στο ένα κανάλι χτυπιέται και κλαίει η κακομοίρα που ζητάει πίσω τον Αλβανό της. Αλλάζεις αμέσως. Ψάχνεις κάτι πιο σοβαρό. Ειδήσεις, και ξαφνικά πέφτεις στα κατά Ευάγγελο Γιαννόπουλο πολιτιστικά κέντρα. Ψωμιάδης by night live! Την κλείνεις βρίζοντας και ανοίγεις ένα βιβλίο.
Ελύτης και κολλάς στον στίχο.
«Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά»...
Το νόημα της ζωής σε εφτά λέξεις! Η ποίηση γενικά δεν ερμηνεύεται, απλώς εμπνέει. Και δίνει τροφή για στοχασμό. Μας βοηθάει να βρούμε την αλήθεια που όλοι κρύβουμε μέσα μας. Αυτό που θέλουμε να κάνουμε, αλλά «κάποιοι» μας το αρνούνται.
Όμως ο μικρόκοσμος τον οποίον χτίσαμε και μέσα του ζούμε τις μεγάλες μας στιγμές γεννάει ξαφνικά μεγάλη φθορά! Ορισμένοι τη λένε ρουτίνα, άλλοι τη λένε «δίχτυ».
Σχεδόν όλοι όμως δεν καταλαβαίνουν πότε ήρθε. Γιατί η φθορά έχει ένα ατού: είναι ταχύτατη όσο έρχεται αλλά αόρατη μέχρι να εμφανιστεί. Κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει πόσο γρήγορα μας πλησιάζει. Και κανείς δεν μπορεί να μαντέψει πόσο κοντά μας είναι….
Ώσπου ένα πρωί βλέπουμε στον καθρέφτη το βλέμμα μας πιο θολό. Βλέπουμε έναν άνθρωπο που νοιάζεται πιο πολύ για τα χρήματα απ’ ό,τι για την ανθρώπινη επικοινωνία. Ή βλέπουμε ένα ον που όλοι του φταίνε. Που για όλα έχει μια δικαιολογία απενοχοποίησης.

Αυτά όμως είναι τα συμπτώματα της φθοράς! Η παθογένεση είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα...

Ήταν εκείνη τη μέρα που σε καταπίεσε για πρώτη φορά μια κατάσταση, αλλά ανέβαλες τη λύση γι’ αργότερα. Τότε που δεν αποσαφήνισες πώς νιώθεις για κάποιον, αλλά μέσα από υπονοούμενα έπεισες τον εαυτό σου ότι σου είναι απαραίτητος. Η φθορά είχε ξεκινήσει, όταν άφησες άλλους ν’ αποφασίσουν για σένα και πείστηκες ότι θέλουν το καλό σου!

Τώρα βλέπεις απλώς τα απόνερα από ένα καράβι-φάντασμα. Που δεν το έβλεπες και δεν το άκουγες να σφυρίζει δίπλα σου. Και λες ότι είναι πια αργά να δραπετεύσεις από τη φθορά. «Τα γεγονότα που έγιναν ορίζουν με τόσο αυτονόητη σαφήνεια αυτά που θα έρθουν...»

Τότε ακριβώς έρχεται ο ποιητής και μας προτρέπει, σχεδόν μας διατάζει, να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να δραπετεύσουμε. «Γίνεται» μας λέει, «αλλά δε θέλει μικρά βήματα. Θέλει άλματα!»

Και μάλιστα άλματα πιο γρήγορα από κάτι τόσο αστραπιαίο όσο η φθορά!

Ναι, γίνεται να αποφύγουμε τη φθορά. Αλλά πρέπει να δούμε εγκαίρως τη φθορά που έρχεται κι όχι αυτήν που ζούμε! Και να πάρουμε την απόφαση να κάνουμε θυσίες. Όχι συμβιβασμούς με το «πεπρωμένο».
Να κάνουμε τομές, ρήξεις. Να είμαστε έτοιμοι να αφήσουμε τη βολή μας και τη σημερινή φαινομενική ψυχική μας ηρεμία, για ν’ αποφύγουμε καταστάσεις που στο μέλλον θα μας είναι εξαιρετικά δυσάρεστες. Να δούμε ευκαιρίες και όχι αδιέξοδα. Να ρίξουμε το βλέμμα μας σε ανοιχτούς ορίζοντες και όχι σε τοίχους...
Δύσκολα αποφεύγει να πλατειάσει όποιος εμπνέεται από έναν στίχο του Οδυσσέα Ελύτη. Γιατί με εφτά λέξεις μπορεί να σε κάνει να σκέφτεσαι για όλη σου τη ζωή!
…… Τηλεφωνώ σε 4-5 φίλους. Βγαίνω έξω …Βρισκόμαστε, τα λέμε….Αποφασίζουμε και ξαναενεργοποιούμαστε. Αρχίζουμε και <βλέπουμε> πράσινα πεζοδρόμια …, πράσινες ταράτσες, ανοιχτούς, καθαρούς και φωτεινούς δρόμους, όμορφη πόλη και χαμογελαστούς ανθρώπους. Όχι! Η ζωή μου, η ζωή μας είναι και δική μας υπόθεση. Είναι Υπόθεση όλων μας….
Από τον My True

ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΟ

Το κυκλοφοριακό είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που χαρακτηρίζουν την σύγχρονη καθημερινότητα των αστικών κέντρων στην Ελλάδα.
Αναζητώντας τις ρίζες του «κακού», θα φτάσει σίγουρα κανείς στην περίοδο του σχεδιασμού – ή μάλλον καλύτερα – της έλλειψης σχεδιασμού των Ελληνικών μεγαλουπόλεων. Ακριβώς μάλιστα επειδή η άμεση και οριστική λύση του προβλήματος απαιτεί ανασχεδιασμό και, εν πολλοίς, ανακατασκευή των πόλεων, παρουσιάζονται στην πράξη σημαντικές δυσκολίες στην ρεαλιστική και ικανοποιητική αντιμετώπισή του.
Δεν υπάρχουν λοιπόν μαγικές συνταγές για την αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού.
Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια σε τρεις κατευθύνσεις:
Πρώτα βελτίωση και ενίσχυση των υποδομών, πράγμα που σημαίνει υλοποίηση έργων – μεγάλων και μικρών – τα οποία θα εξασφαλίσουν νέους οδικούς άξονες και θα βελτιώσουν την κυκλοφορία στους ήδη υπάρχοντες (εξωτερική περιφερειακή, υποθαλάσσια αρτηρία, νέοι κάθετοι άξονες σύνδεσης με την περιφερειακή).
Η Νεάπολη, θα ανακουφιστεί από την διαμπερή κυκλοφορία, με την κατασκευή οδού που θα συνδέει την οδό Λαγκαδά (από την πρώτη είσοδο του πρώην στρατοπέδου Π. Μελά ) με την περιφερειακή (στο ύψος της «γέφυρας» των Μετεώρων). Για το έργο αυτό υπάρχει προμελέτη που έχει εκπονηθεί από την ΔΕΠΟΣ.
Δεύτερο, αντιμετώπιση του οξυμένου προβλήματος στάθμευσης, που εκτός από την ταλαιπωρία στους οδηγούς «προσφέρει» σημαντικές κακές υπηρεσίες στην κυκλοφορία.
Απαραίτητη λοιπόν η δημιουργία όσο το δυνατό περισσοτέρων χώρων στάθμευσης με την παράλληλη ένταση της αστυνόμευσης κυρίως στα ευαίσθητα για την κυκλοφορία σημεία.
Στη Νεάπολη, με το νόμο έχουν καθοριστεί τέσσερις χώροι (πλατεία Γάτσου, πάρκο Ρουμανικών, συμβολή Λαγκαδά και Ανδρ. Δημητρίου, χώρος κάτω από κερκίδες Δημοτικού Σταδίου) για την κατασκευή υπόγειων σταθμών αυτοκινήτων, η κατασκευή των οποίων θα προσφέρει ανάσες ανακούφισης στους κατοίκους, από αυτό το καθημερινό και βασανιστικό μαρτύριο του παρκαρίσματος. Ήδη έχει ολοκληρωθεί και λειτουργεί το πάρκιγκ της Γάτσου. Περιμένουμε να ξεκινήσει τάχιστα και η κατασκευή των υπολοίπων.
Τρίτο αλλά όχι τελευταίο από πλευράς σπουδαιότητας, η δημιουργία ενός αποτελεσματικού και εξυπηρετικού δικτύου μέσων μαζικής μεταφοράς, που θα εκμεταλλεύεται όλες τις δυνατότητες της πόλης (λεωφορείο, μετρό, τραμ, θαλάσσια συγκοινωνία). Σε μια πόλη όπως η Θεσσαλονίκη που αναπτύσσεται οικιστικά και πληθυσμιακά και διαρκώς επεκτείνετε όλα αυτά τα μέσα είναι απαραίτητα για την καλή εξυπηρέτηση των κατοίκων και των επισκεπτών.
Οι εργασίες για την κατασκευή του μετρό ξεκίνησαν, δεν γνωρίζουμε όμως πότε θα ολοκληρωθούν, ενώ και οι υπόλοιπες λύσεις μπορεί να αποδειχθούν χρονοβόρες. Γι’ αυτό, η αρχή πρέπει να γίνει από την προσπάθεια άμεσης μεγιστοποίησης των αποτελεσμάτων του υπάρχοντος μέσου, δηλαδή του δικτύου του ΟΑΣΘ, που ούτως ή άλλως θα παίζει και στο μέλλον σημαντικό ρόλο.
Γρηγόρης Χατζησάββας π. Δήμαρχος Νεάπολης

"Κίνηση ...Ελεύθερης ανοιχτής δομής" Άρθρο του ΜΕΤΑβατικού

΄΄Κίνηση…
…Ελεύθερης ανοιχτής δομής.΄΄

ΑΡΘΡΟ

Αρκετά χρόνια τώρα, ασχολούνται κάποιοι με τη μορφή οργάνωσης, κυρίως μέσα στα κόμματα.
Δεν είναι λίγοι αυτοί που προτείνουν την ανάπτυξη των άτυπων μορφών οργάνωσης.
Συχνά διαπιστώνουμε ότι οι «άτυπες παρέες» μέσα σε οργανώσεις, κόμματα, έχουν πιο ελεύθερο και παραγωγικό προβληματισμό, απ’ ότι οι ανούσιες τοπικές συνεδριάσεις και διαδικασίες.
Βλέπουμε ότι οι άνθρωποι ενεργοποιούνται περισσότερο στην λεγόμενη «ομάδα» τη «φράξια» τη «τάση»,παρά στο κόμμα.
Εμπνέονται όταν κάνουν κάτι ελεύθερα όπως τους αρέσει, όταν αυτό τους γεμίζει, όταν εξασφαλίζει μια κάποια αναγνώριση, όταν ταιριάζει με την ιδιοσυγκρασία του. Εξάλλου, η άτυπη και ελεύθερη δομή ξεπερνά τη δυσκινησία της τυπικής. Κανείς σήμερα δεν δέχεται να είναι ο απρόσωπος ο ισοπεδωμένος αγωνιστής. Και αυτό δεν έχει να κάνει μ’ έναν εκφυλισμένο ατομικισμό, αλλά με την έκρηξη του προσωπικού και του ελεύθερου ομαδικού μέσα από τα νέα ‘’δίκτυα πληροφορικής συμμετοχικής δραστηριότητας’’.
Προσωπικά έχω διαπιστώσει, ότι τα άτυπα δίκτυα «διεύθυνσης» αναπτύσσονται και στις επιχειρήσεις, στα ινστιτούτα έρευνας, όπου η ικανότητα αυθόρμητης επικοινωνίας τραβά μεγαλύτερη ομάδα ανθρώπων, πάνω και πέρα από «συστήματα».
Αυτό που θεωρούσαμε ελληνική παρατυπία και οργανωτική αταξία, η σύγχρονη επιχειρηματικότητα ειδικά στην Αμερική τα έχει οικειοποιηθεί, δίνοντας πνοή στα ελεύθερα και άτυπα κανάλια επικοινωνίας!
Λέμε λοιπόν, ότι αυτή η ελεύθερη ανοιχτή δομή, θα απελευθερώσει την ενέργεια που κρύβουν μέσα τους τα κοινωνικά δίκτυα επικοινωνίας και οι άτυπες ομάδες οι οποίες θα ανασυνθέτουν ελεύθερα, θα δημιουργούν, θα συντονίζονται, θα καινοτομούν.
Ένα τέτοιο οργανικό σύστημα, με ελεύθερη και αυτόνομη δημιουργία και αυτοέκφραση, έχει τη δυνατότητα να αυτομεταβάλλεται. Θα είναι ένας ευέλικτος, παλλόμενος οργανισμός, ο οποίος ανάλογα με τη πολιτική φάση, το βαθμό συμμετοχής και ενεργοποίησης, θα διαστέλλεται και θα συστέλλεται.
Ένας οργανισμός ανοιχτός θα μεταβάλει και τον τρόπο που αναλύουμε, που σκεφτόμαστε, που διευθύνουμε, που επικοινωνούμε.
Θεωρώ λοιπόν πως ό,τι είναι να κάνουμε μπορούμε να το κάνουμε «ΟΣΟ ΠΙΟ ΑΠΛΑ ΓΙΝΕΤΑΙ». Όσοι έζησαν στα κόμματα γνωρίζουν πολύ καλά ότι είναι η δυσκολότερη αλλαγή!
Η κίνηση μας θα είναι μία ελεύθερη, ανοιχτή, πολυκύτταρη ένωση που διαμορφώνει τους θεσμούς της επικοινωνίας, της δημιουργίας, του προβληματισμού και της αλληλεγγύης.
Μία ένωση ανθρώπων, θεμελιωμένη στο δεσμό ενός πολιτικού, πολιτισμικού και ηθικού «συμβολαίου».
Και βέβαια, αν θίγουμε το θέμα της δομής με ιδιαίτερη έμφαση είναι γιατί αυτό αποτελεί πρωτεύον ζήτημα.
Βρίσκεται στη «καρδιά» της κρίσης των κομμάτων. Δεν είναι απλώς ένα οργανωτικό ζήτημα μόνο.
Η ανοιχτή δομή, είναι η ουσία στην εποχή της «πληροφορικής κοινωνίας». Θα είναι συνεπώς μία δομή ικανή για επικοινωνία, με υψηλό βαθμό ευελιξίας και εξειδίκευσης. Μάλιστα τα νέα συστήματα επικοινωνίας, δημιουργούν μια τόσο ελεύθερη και ανοιχτή ροή πληροφοριών κάθετη και οριζόντια, που συμβάλλουν στη μεγαλύτερη πρόσβαση στη γνώση και ταυτόχρονα διαμορφώνουν τους θεσμούς δημιουργίας, εντάσσοντας τις νέες γενιές σε μια διαδικασία συμμετοχής και ενεργοποίησης τους!
Εμείς καλούμαστε να κάνουμε όλη αυτήν την ανομοιομορφία και πολλαπλότητα, αποτελεσματική.
Δε μιλάμε για μία συνομοσπονδία εκλογικού τύπου, παράταξης κλειστών φέουδων και τάσεων. Πρόκειται για έννοιες ξεπερασμένες ακόμα και μέσα στα κόμματα. Ο κόσμος έχει πάει … «αλλού». Εμείς πρέπει να πιάσουμε το ‘’σφυγμό’’ και το ‘’ρυθμό’’ της σημερινής πραγματικότητας. Έξω και πέρα από τα στρεβλωμένα και παθολογικά στοιχεία που τα κλειστά οργανωτικά σχήματα, αποδεικνύοντας άλλη μία αιτία που ο χρόνος των κομμάτων βρίσκεται σε διάσταση με το χρόνο της «πληροφορικής κοινωνίας».

ΜΕΤΑβατικός